Qaytish

Mana, yana kompyuter qarshisiga o'tirdimu, yozmoqchi bo'lgan gaplarimni unutib qo'ydim. Ehtimol, hayolimdagi gaplarning tizginini yo'qotib qo'ygandurman. Yoki, shunday deb faqat aldayotgandurman o'zimni. Aslida, bor fikrimni to'liq tarzda yozuvga tushirishga yetarli qobiliyatim yo'qdir, hali ham. Yoki bo'lmasam, yozmoqchi bo'lgan gaplarim arzimas yozuv bo'lishga. Bilmadim. Hammasi chalkash. Chuvalashib ketdi o'ylarim...

Nima bo'lsa ham, men yana qaytdim yozishga. Eski saxifamni o'chirganimda, "Nega shunaqasiz?! Ichingiz achimaydimi shuncha yozganlaringizga?!!.." deb tanbex berishdi. O'sha paytda javob berganimdek, "Hatto, Gogol' ham o'z shox asarining 2-qismini yoqib yuborgan. Frans Kafka ham o'limidan avval hamma yozgan asarlarini yo'q qilib yuborishlarini vasiyat qilgan ekan. Men nimani yozib qo'yibman, ichim achishsa?!!...". Men shunaqaman, o'zidan o'zi bir nimalar yoqmay qoladi. Va men shunchaki ko'nglim tusagan ishni qilishga majbur bo'laman. Bekorga BAHOR so'zi ismimga qo'shaloq bo'lib qolmagan. Kayfiyatim bahor havosidanda                  o'zgaruvchan. Mana, baribir qaytdim. O'sha paytda yo'q bo'lishini hohlagandim yozganlarimni. Endi bo'lsa, yana yozgim kelyapti. Shu holos. Hammasi oddiy.

11.02